اثبات نظریات علمی به معنی بطلان دین نیست

آنچه مهم است این که اثبات هر یک از نظریات علمی به معنای بطلان دین و یا آموزه های وحیانی قرآن نیست؛ زیرا حتی اگر نظریه تکامل داروین اثبات شود به معنای نفی خداوند به عنوان عله العلل نیست؛ زیرا حتی اگر عمر انسان میلیاردها و بلکه بلیاردها نیز به عقب بازگردد و یا نظریه داروین در مورد رشد و تکامل انواع تأیید شود به معنا و مفهوم عدم دخالت خداوند به عنوان عله العلل نخواهد بود. از سوی دیگر آموزه های قرآنی به دو دسته تقسیم می شوند؛ مواردی که به صراحت موضوعی را مطرح و حکم قضیه را گفته است و مواردی که به اجمال گذرانده و یا حتی سخنی از آن به میان نیاورده است. حتی در برخی از آموزه های قرآنی که خلاف حکم قطعی عقل است نیز تأویل، امری شایع و رایج است؛ بر همین اساس گزاره «جاء ربک؛ به معنای آمدن جسمی خداوند معنا نمی شود و یا «الی ربک ناظره» به معنای دیدن باچشم نیست؛ زیرا خداوند منزه و پاک از جسم است. از این رو آن را به تأویل می برند تا با قطعیات عقل و حتی آموزه های قطعی دین که از آن به محکمات یاد می شود در تناقض و تضاد نباشد. از این رو بخشی از آموزه های قرآنی به عنوان آموزه های محکم و قطعی و برخی دیگر به عنوان متشابهات مطرح می باشد.

در روایات شیعی آمده که از امیرمومنان علی(ع) پرسیده شده پیش از آدم(ع) کسی بوده است؟ آن حضرت پاسخ می دهد آری و آن نیز آدم بوده است و همین طور چندین بار این سؤال تکرار می شود و پاسخ تکرار پاسخ است. بنابراین سخن از موجوداتی است که پیش از آدم وجود داشته است.