اثبات نظریات علمی به معنی بطلان دین نیست
اثبات نظریات علمی به معنی بطلان دین نیست
آنچه مهم است این که اثبات هر یک از نظریات علمی به معنای بطلان دین و یا آموزه های وحیانی قرآن نیست؛ زیرا حتی اگر نظریه تکامل داروین اثبات شود به معنای نفی خداوند به عنوان عله العلل نیست؛ زیرا حتی اگر عمر انسان میلیاردها و بلکه بلیاردها نیز به عقب بازگردد و یا نظریه داروین در مورد رشد و تکامل انواع تأیید شود به معنا و مفهوم عدم دخالت خداوند به عنوان عله العلل نخواهد بود. از سوی دیگر آموزه های قرآنی به دو دسته تقسیم می شوند؛ مواردی که به صراحت موضوعی را مطرح و حکم قضیه را گفته است و مواردی که به اجمال گذرانده و یا حتی سخنی از آن به میان نیاورده است. حتی در برخی از آموزه های قرآنی که خلاف حکم قطعی عقل است نیز تأویل، امری شایع و رایج است؛ بر همین اساس گزاره «جاء ربک؛ به معنای آمدن جسمی خداوند معنا نمی شود و یا «الی ربک ناظره» به معنای دیدن باچشم نیست؛ زیرا خداوند منزه و پاک از جسم است. از این رو آن را به تأویل می برند تا با قطعیات عقل و حتی آموزه های قطعی دین که از آن به محکمات یاد می شود در تناقض و تضاد نباشد. از این رو بخشی از آموزه های قرآنی به عنوان آموزه های محکم و قطعی و برخی دیگر به عنوان متشابهات مطرح می باشد.
در روایات شیعی آمده که از امیرمومنان علی(ع) پرسیده شده پیش از آدم(ع) کسی بوده است؟ آن حضرت پاسخ می دهد آری و آن نیز آدم بوده است و همین طور چندین بار این سؤال تکرار می شود و پاسخ تکرار پاسخ است. بنابراین سخن از موجوداتی است که پیش از آدم وجود داشته است.